Gelecek sınıfları, duvarları olmayan odalar olabilir mi? Yapay zekâ destekli bir algoritma, bir öğretmenin yerini aldığında, yüz yüze eğitime gerek kalacak mı? Her öğrenci, kendi ekranıyla baş başa… Online dersler, anlık sınavlar ve kesintisiz Yapay Zekâ mentorluğu. Bu, mükemmel bir verimlilik rüyası mı, yoksa bir kâbus mu?

Peki ya sosyalleşme? Çocuklarımızın birbirine dokunmayı, tartışmayı ve hata yapmayı öğrendiği okul bahçeleri sessizliğe bürünecek mi? Mükemmeliyetçilik dayatan bu sistemde, insan olmanın getirdiği o dağınık, kaotik öğrenme süreci yok olacak.

Sonunda, geriye ne kalacak? Yapay zekâ, bilgiyi hatasızca aktardığında, biz gerçekten öğrenmiş mi olacağız? Yoksa sadece kusursuz programlanmış birer kopya mı?

Belki de o gelecekte eğitim biter, geriye sadece kusursuz bir algoritma kalır.